zondag 28 augustus 2016

La vie en rose: een poging.

La vie en rose, het is niet ons talent. Mijn Zannezoet en ik, wij zijn niet altijd even goed in staat om van de kleine dingen te genieten. Of van het moment, van het 'nu' zonder zorgen over het toen of het morgen. Het is een trage leerschool, en een behoorlijk confronterend spiegeltje in mijn kielzog, worstelend met dezelfde knopen. Maar kom, de zon schijnt, en wij doen ons best.

We leven van de grote verdrieten, maar ook van de kleine successen. Onder dat laatstgenoemde valt tegenwoordig ook: stoffenkeuzeharmonie. Sinds ik mijn aversie voor roze liet varen (met als doorslaggevend argument: ze staat er nu eenmaal mee) en sinds ik haar laat kiezen uit een Pinterestbord en niet uit een hele stoffenwinkel, loopt het naaigewijs tussen ons allemaal very smooth. En we vinden een oplossing voor de kleine incidenten.

Zo pinde ik met succes de mooie stof die ze voor haar boekentas koos. Maar ergens in het doorlopen van de bestelprocedure bij Bellelien, viel haar oog op de goud gevlekte double gauze 'jewel song' van Nani Iro. Dat was de topper, dat zou het worden.

Double gauze, voor een boekentas? Ik had zelf eigenlijk weinig ervaring met de stof, dus checkte even bij mevrouw Khadetjes, en ik kon haar #schaterlach zo'n 140 km verderop horen klinken. Een no-go dus. Dus beloofde ik Zanne 'wel iets anders' met die stof. En het puzzelstuk viel al snel op zijn plaats.  Ergens op Instagram viel mijn oog op het St. Tropez Swing patroon van Rebecca Page, en dat leek me wél double gauze materiaal.



Een zalig patroon voor een hittegolf, dat ik maakte met een minimaal aantal aanpassingen. Ik knipte het biaislint aan de hals ook uit de stof, en deed van stitch in the ditch om geen zichtbaar stiksel te verkrijgen. 


Het detail waar ik voor viel was de opening aan de rug, die ik lichtjes aanpaste (verlengde) en waarin ik een drukknopje verstopte zodat de twee overlappende pandjes niet kunnen gaan draaien tijdens het dragen.


Het is een zalig luchtige stof en ook een zalig luchtig modelletje, ik had er dezer dagen bij 32°C met heel veel plezier zelf in rondgelopen.


Ik wilde graag een stukje van de mooie zelfkant van de stof behouden, dus hield ik de achterkant lang, en kortte ik de voorkant wat in. Want anders bedekte het helemaal roze naaisels 2, en dat zou toch ook zonde zijn. Ik vind het net leuk zo, met die 'slip' in donkerroze.



Roze naaisel 2 is een shortje in een plezant gordijnachtig stofje dat ik bij stoffen Pauli vond. Het patroon vermelden durf ik bijna niet: ik vertrok van een short uit een oude Knippie (uit Zannes geboortejaar 2010), maar dat was een bubble short waarvan ik in feite alleen de kruisnaad en de gulp behield. 


Want ik wilde graag een short met plooitjes en een zoom.


Intensief hacken, daarop wordt je soms afgestraft: versie 1 (valse gulp, te enthousiast stof weggewerkt bij het plooien, maatje kleiner) ging rechtstreeks naar onze afzetmarkt voor de klein geworden kleding. Wegens: te nipt, en te veel poepopvouwwerk nodig om er überhaupt in te geraken. Die afzetmarkt heeft gelukkig een uitzonderlijk goede (of in elk geval uitzonderlijk gelijklopende) smaak, dus de short is daar in goede handen en de dames kunnen twinnen. Bij versie 2 voegde ik - buiten een maatje groter en een echte gulp - ook nog een gesplitst achterpand en zakklepjes toe. Het moest een beetje uitdagend blijven, nee?



Wij zijn dan misschien geen rasechte roze gebrilden, Zanne en ik. Maar bij mooi weer en veel verzachtende roze omstandigheden, kan het leven ook best lollig zijn, niet?


dinsdag 23 augustus 2016

Mix 'n (perfect) match: een boekentas in kurkleer

Ik tekende het Mix 'n Match patroon een hele tijd voor K-bas de heerlijkheid der kurkleder in naailand introduceerde. Maar zodra de webshop het levenslicht zag, wist ik dat ik best voor relatiebemiddelaar wilde spelen in een huwelijk tussen beiden. Voor mezelf, was het plan, toen, bij de lancering. Maar daar fietsten naar schatting 26 projecten tussen. Zannes start in het eerste leerjaar schuifelde op het voorplan voor ik de kans kreeg om een stofcombinatie voor mezelf te bedenken. 

Zanne bleek - tegen haar gewoonte - een snelle beslisser wat betreft boekentaslooks. Bij het kurkleer is er maar eentje met gouden bling, dus dat was snel geklonken. Voor de accentstof kreeg ze een pinboard voorgeschoteld met een selectie van 12 stoffen, en ging ze zonder al te veel 'ienemienemutte' beslist voor de Golden Garden van Alexander Henry, die we vonden bij Bellelien

Ik zocht alle nodige spullen bij elkaar en voorzag me van topgezelschap. Want u gaat me nooit horen beweren dat het om een tussendoorprojectje gaat, zo'n schooltas, en wie ten strijde trekt doet dat bij voorkeur niet alleen.

Et voila. De schooltas blinkt. En ik ook, best wel.


Het vroeg hier en daar wat 'omdenken', een patroon voor een stoffen boekentas gebruiken voor een exemplaar in kurkleer. Maar eigenlijk minder dan ik dacht. Het materiaal laat zich bijzonder goed keren en zelfs strijken, daar waar ik kraken en smelten verwachtte.

Het eindresultaat is dan ook volledig naar de zin van onze kleuter-af.


Ze is roze genoeg voor haar, niet te roze voor mij. En ze staat als een huis - wegens iets enthousiaster verstevigen dan het patroon voorschrijft. Dat is niet absoluut noodzakelijk, en kan alleen als je machine een havy duty diploma behaalde, maar hoe steviger, hoe degelijker uiteraard. Het kurkleer is zo al een stuk steviger dan een laagje canvas, en bovendien verbazend zacht. De term 'soft touch' is vast uitgevonden door iemand die een handvat van kurkleer in zijn handen had.



Het moeilijkste aan het hele patroon is het bevestigen van het biaislint - wat zowat de laatste stap is - dus als dat op de cruciale plaatsen mooi lukt, dan maakt dat me extra tevreden. De mindere plaatsen zitten - hoera - op minder zichtbare plaatsen.


Het blijft een aardig werkje, zo'n boekentas, maar ik blijf stellen: het loont. Een kledingstuk komt maar een paar dagen per seizoen uit de kast, op zo'n tas kijk je elke dag. Ik kon daar, als ik Liv het voorbije jaar met haar exemplaar naar school zag vertrekken, oprecht content van worden, dwars doorheen mijn ochtendhumeur.





Ik maakte het patroon zonder al te veel aanpassingen, ik verzon, laat ons zeggen, enkel een paar 'toevoegingen'. Kwestie van het een beetje spannend te houden. Zo zullen kenners opmerken dat het paspel normaal aan de buitenkant van de rugriemen zit.


Maar ik draaide hem om, omdat de hals-ergonomie in het geval van de boekentasbesteller minder belangrijk is dan de fiets-ergonomie: ik voorzag een klikgesp om afglijden van de rugriemen tegen te gaan.


Het biaislint aan de zijkanten verving ik door stroken kurkleer.


En aangezien mijn dochters de gewoonte hebben om allerlei sleutelhangerachtigs aan hun tas te hangen, niet per se strokend met het kleurenpallet van het geheel, voorzag ik alvast een ringetje aan de zijkant. Zodat die halve sjiekenbak tenminste niet op de klep belandt.  



Mooie metalen passanten deze keer - K-bas heeft schoon gerief - en folliekes in kurkleer aan de tassenband, in plaats van gewoon wat omrollen en doorstikken.


De binnenkant kreeg nog een 'zwemcentzakje'. Omdat restjes kurkleer inspireren.


Jammer toch, dat ik te lang treuzelde om mezelf een exemplaar toe te kunnen eigenen. Eva had meer verstand. Hou haar blog dus in de gaten, binnenkort laat ze zien welke parel er aan de andere kant van de tatertafel werd gefabriceerd! 

maandag 22 augustus 2016

#connectingtheknots: u doet mij plezier!

Een paar weken geleden vuurde ik een zomerwedstrijd op jullie af, met als munitie een verjaardag, een nieuw patroon en een hoogstpersoonlijke hashtag. #connectingtheknots is nog tot volgende week woensdag uw kompaan voor het posten van mooie jurkjes. 

Ik maakte voor de aankondiging een collectie van tien 'knots'. Intussen kan ik al albums vullen met jullie jurkenmoois, waarvoor dank! Ik zag al prachtig zomergoed verschijnen, waaronder deze leukerds:


1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9

Check zeker eens de hashtag als je om inspiratie verlegen zit, dit is maar een kleine greep! Nog even herhalen wat je kunt winnen:


Ook tien mooie jurkjes, nietwaar? Niet dat ze in de kast van mijn dochters hangen hoor, wij hebben alleen 10 mooie knoopjes! Voor 'the making of' van de collage kreeg ik hulp van 20 lapjes stof, de rug van dochter 2, een rolletje washitape van Kousen en Karton, en de handen van de pater familias en de handjes van dochter 1. Ofte: the making of was een gezinsactiviteit, en zag er zo uit:



Maar jij kan wel met de echte garderobe aan de haal! Lees nog even de voorwaarden na, en vergeet zeker niet het formulier in te vullen. De hashtag haalt namelijk niet altijd alle resultaten naar boven: via het formulier vind ik je zeker terug.

Dankjewel voor jullie enthousiasme en dankjewel aan alle webshops die deze wedstrijd mogelijk hebben gemaakt!

Kousen en karton laat je bijpassende kniekousen kiezen uit het assortiment van Còndor.

Bambiblauw selecteerde:
Combi 1: Bambiblauw/Melkbrigade katoen zomerzwanen klein met een voering in Cona cotton bahama blue
Combi 2: Bambiblauw/Melkbrigade katoen vintage kitten met voering in Timeless Treasures scratch texture

Bellelien selecteerde:
Combi 3: AG Geese Ocean van Alison Glass met een voering in Crossthread Pure 
Combi 4: Mythos Pink met een voering in Solid Smooth - nectarine sunrise van Art Gallery

Madeline de Stoffenmadam selecteerde:
Combi 5: Stella hearts mint met voering in Net mustard Stella
Combi 6: See you at Six flowers met voering in See you at Six lines old pink

Petite Couture selecteerde:
Combi 7: Friskers – Cat Lady van Sarah Watts voor Cotton + Steel met voering in Sprinkle peaches van Cotton + Steel
Combi 8: Snake brush van Cotton + Steel met voering in Cotton Couture citroen van Michael Miller

Pieke Wieke selecteerde:
Combi 9: Liberty sunflowers blauw/groen met roze piqué voering
Combi 10: Timeless treasures Gail zwart/wit met een voering van uni katoen munt


dinsdag 16 augustus 2016

KCW #3: Zanne naar kostschool

Mijn derde, laatste en te late post voor Kids Clothes Week vond zijn weg moeilijk hierheen. Waarschijnlijk omdat ik zelf niet laaiend enthousiast ben. Noch volledig ontevreden. Ik maakte iets dat in mijn hoofd beter werkte dan in het echt.

Het begon met een romantisch hemdjurkje. 


Ik ben gek op hemdjurkjes en zo op de stapel vond ik het bloemenstofje best schattig. 


Het resultaat is mij toch wat te lieflijk, ondanks de poging om dat wat te breken met accenten in jeans. Maar uiteraard, zeer draagbaar. 



In mijn hoofd werkte dit ook prima onder de kersverse Just knot it in jeans. In praktijk werd ik er enkel nostalgisch van. In de boekenkast van mijn ouders staat een reeks jeugdboeken getiteld 'Pitty naar kostschool'. Ik zocht het even op, ze dateert uit 1946. Toch was ik er als kind gek op: de kronieken van een meisje op de middelbare school, van jaar 1 tot 6, dat alle fratsen beleefde, maar ook de hardheid moest doorstaan van meisjes-onder-elkaar-zijn-gemeen. Het was niet de bedoeling, maar ik maakte een outfit dat zo uit die boeken weggelopen zou kunnen zijn...


Waar Laurence prima wegkomt met een longsleeve onder de zomerjurk en er een topoutfit voor 1 september mee maakte, werd het voor mijn dames ook een prima outfit voor die dag... maar dan 1 september 1946 welteverstaan.


Het moet volgens mij echt werken, een hemd(jurk) onder Just knot it... Maar volgende keer kies ik een wat stoerdere stof!


Zanne is het gelukkig totaal niet met me eens. Die maakt een diepe buiging voor de combinatie en is heel enthousiast. Twee jurken over elkaar maken dat ze haar kniekousobsessie nog langer gaat kunnen rekken, en kousenbroekaversie nog even kan uitstellen, eens de winter eraan komt!


Patroon hemdjurk: combinatie van 2 Knippiepatronen en een Ottobrepatroon
Stof hemdjurk: Le Chien Vert, intussen zes jaar in mijn kast.
Jeans Just knot it: Pauli Leuven.

woensdag 10 augustus 2016

KCW #2: Kinderen voor kinderen

Het zomerprogramma van de dames zit bijna net zo vol als hun schooljaar. Maar op woensdagen vind je ons nog wel eens met zijn allen rond de keukentafel. (Wat nu al eens voor de nodige rust, en dan al eens voor de nodige onrust zorgt.)

Waarom tijdens Kids Clothes Week niet eens met zijn allen rond de naaitafel? Zoiets moet ik, weet ik intussen, enkel opperen als ik het waar kan maken. Want de dochters blijken nu al even grote fan als ikzelf. Dus mijn bijdrage voor KCW vandaag is eigenlijk valsspelen en kinderarbeid: Liv en Zanne voorzagen zichzelf van een nieuwe outfit.


We begonnen de dag met een trip richting Veritas, waar ze allebei een strijkapplicatie mochten kiezen. ‘Kies maar iets wat je mooi vindt’ dat loopt niet altijd goed af. Maar vandaag had ik geluk. Liv (“ik hou van alle beesten met zwart en wit”) pruttelde even toen Zanne (“maar mijn knuffel is een panda”) als eerste het meest geliefde exemplaar uit de stapel griste. 


Maar ijsjes sussen ook als ze niet eetbaar zijn. 

We installeerden ons bij Buurman voor latte en karamelk, en bespraken de plannen. 


“Rechthoek, fronsdraad, elastiek, en een stuk van een t-shirt knippen”, memoriseerden ze. “En dan strijken.” Ik zag onlangs een kindje met een jurk die eruit zag als een rok plus t-shirt. Het leek me alvast een combidiscussie gespaard. Na het kiezen van een applicatie slaagden ze er trouwens allebei in om stof en elastiek te kiezen waar ik niets op tegen had, so far so good!

De dames speldden, stikten, fronsten, zoomden en bedienden de overlockmachine. Bij Zanne, wegens eerste keer, nog met wat hulp. Maar we hadden steeds een wachtende zus om de fotografie voor haar rekening te nemen.




Strijken nam ik voor mijn rekening, evenals alle stappen waar elastiek bij kwam kijken. Bij Zannes exemplaar stikte ik eerst de elastiek aan de rok en dan de bovenkant van het geheel aan het t-shirt. Tof, maar het moest beter kunnen. Bij Liv stikte ik de rok aan de t-shirt en de elastiek daar overheen, enkel onderaan vastgezet. 


Dat maakt het ‘het lijkt een rokje’ effect beter geslaagd. 



Maar vertel dat niet aan Zanne, want ze blonk - het was haar eerste naaisel - en ik wil haar geen sprankeltje enthousiasme afpakken!


dinsdag 9 augustus 2016

KCW #1: jeans is more

Het was me een beetje ontgaan, de launch van Kids Clothes Week, deze editie. Hoewel ik de voorbije weken tig jurkjes stikte die perfect in het thema passen... Ik besloot op het allerlaatste moment mee te doen. Geen idee of ik deze keer verder geraak dan 1 bijdrage - daar bleef het vorige keer bij, ik blijk nogal slecht in 'weeks'. Maar ik heb nood aan rust, regelmaat en ratelende naaimachines, dus we zien wel hoe ver het me brengt.

Ik knipte gisteren en maakte vandaag - om het af te leren - nog een Just knot it


Nadat ik al heel veel versies maakte en zag passeren in de de categorie 'om ter vrolijkst', blies zij me van mijn sokken met een pracht van een romantische versie. Het inspireerde me tot een jurkje in lichte jeans, zonder contrasten. Ik koos de versie van het patroon met de meest uitgebreide opties.

Plooitjes in het voorpand.

Overlap.

`

En een paspel-zonder-paspel. (Gewoon een strook stof op de schuindraad geknipt en verwerkt als paspel, maar zonder de koord. Hoe heet dat dan?)


Als extraatjes stikte ik twee plooitjes aan de zoom, waarvan het onderste netjes over de zoomnaad zit.


In de riem voegde ik lusjes toe. Ik vind dit lederen riempje er mooi bij staan maar het is helaas meters te lang. (Wegens: van mij.) Op zoek naar een kinderalternatief dus.



Ik moest me heel erg inhouden om niet loos te gaan me contrasterende stiksels, of om toch niet hier en daar een andere stof te gebruiken, maar ik hield me in: op een muntgroene stof voor het strikje na, is alles jeans.


Ik maakte het geheel een maat op de groei, want er hangen voor dit jaar wel genoeg exemplaren in de kast. Maar ik heb een plan - ha! - om er een vierseizoensjurk van te maken. Als alles goed gaat, krijgt u deze week nog het vervolg.

Het fijne van de zomereditie van KCW is dat je kan stikken tot de avond valt, en dan nog net tijd genoeg hebt voor foto's. Of net niet, eigenlijk, het was al iets te donker, maar Liv was in form dus we deden vrolijk door. 

Ideaal moment om onze gedeelde liefde te tonen voor die bloemenbandjes die je nu overal kunt vinden. Weinig discussie over de accessoires tegenwoordig.


En ook onze liefde voor Sushi, nieuwbakken vriend des huizes sinds juni, die het bij valavond nodig vond om voor het eerst voor eekhoorn te spelen. 


Dat heeft verder weinig met de jurk te maken. Maar wel met de dag. Want zo staken we, toen de avond echt viel, een schaterende lady in jeans in bed. En een mooie slaapster is misschien nog leuker dan een mooie jurk.